Biometr Bovisa

Biometr Bovisa to przyrząd pomiarowy wynaleziony przez francuskiego fizyka Alfreda Bovisa (1871–1947), służący do radiestezyjnego określania energetycznej jakości wibracyjnej miejsca, osoby lub przedmiotu.

1 000 jednostek Bovisa odpowiada 1 nm z punktu widzenia fizyki klasycznej, ale wartość ta reprezentuje tak zwane jednostki oddziaływania. 1 000 jednostek Bovisa odpowiada 1 nm (nanometrowi) zwykłej długości fali, ale wskazuje znacznie więcej.

 

1 000	jednostek to wartość śmiertelnie niska.
2 000–4 000	jednostek na negatywnych skrzyżowaniach wielu stref, także wartość nowotworowa.
4 500–5 000	jednostek u osób negatywnych, zmęczonych lub chorych, zanieczyszczony dom.
6 000–6 500	jednostek to wartość energii fizycznej zdrowego człowieka – wartość neutralna.
7 000–8 000	podwyższona energia fizyczna dzięki miejscu lub duchowości; oczyszczony dom.
8 000–12 000	wibracje lepszych orgonitów, kryształów, neutralizujące strefy w otoczeniu.
10 000	jednostek mierzonych przy Wodzie Diamentowej lub w miejscach jej częstego użycia.
11 000+	jednostek mają miejsca uznane za uzdrawiające; miejsca mocy z menhirami.
13 000	średnia intensywność niematerialna na płaszczyźnie energetycznej lub eterycznej.
13 500	średnia intensywność niematerialna na płaszczyźnie energetycznej lub eterycznej.
14 000	wibracje niektórych miejsc w świątyniach hinduistycznych i buddyjskich.
18 000+	wibracje wyjątkowo promieniujących miejsc, harmonizacja krajobrazu, kryształy, piramidy, kręgi menhirów, orgonity, święta geometria.

 

Miejsce wykazujące wartość poniżej 5 500 jednostek obniża wibracje przebywającego tam człowieka do stanu osłabienia podatnego na choroby; takie miejsce jest szkodliwe również dla zwierząt i roślin, obciążając procesy biochemiczne na poziomie komórkowym.